குட்டிப்பெருமாட்டி!!

சாலைவிதி அறியும் வயது இல்லை!
சாத்வீகம் அறிந்த முல்லை!
சிவந்த பொற்பாதம் தரை அளக்க...
சிந்தனை தேக்கிய விழி வழி அளக்க...

சின்னஞ்சிறு மின்மினிப் பூச்சி
சிறுகைகள் தூக்கிக் கம்பெடுத்து,
தடுமாறும் திசையறியாக் கப்பலுக்கு
கலங்கரை விளக்கின் ஒளியானது!!

விலகிச் செல்லாது விளக்கேற்றுங்கள்!
விதி எழுதிய கோலம் மாற்றுங்கள் - போகும்
வீதி வெகுதூரம்... பயணமோ பெரும் துயரம்!!!
விளக்கேற்றிய குட்டிப்பெருமாட்டி இவள்!
ஒளிவீச்சு அவள் வாழ்வுக்கும் தேவை...

---கீர்த்தனா---

காதலில்லா உலகம் இல்லை!

கண்டுகொண்ட கொடையும்
காணா விடையுமாய்
பலவகைத் தழுவல்
காதல் மனங்களில்...

வென்றவர் வானில் மிதக்க...
தோற்றவர் மண்ணில் துடிக்க...
கவிதையாயும் கானலாயும்
காதலின் பயணமோ தொடர்கிறது!

விளைந்த காதலின் மழைச்சாரலிலும்
தொலைந்த காதலின் விழிச்சாரலிலும்
காதற்செடி மட்டும் நொடிப் பொழுதில்
பெருவிருட்சமாய் ஓங்கி உயர்கிறது!

காதலில்லா உலகம்
கனவினில் கூட இல்லை!
கனவாகிப் போனாலும், நனவாகிப் போனாலும்
நிஜமான காதலும் காதலர்களும் வாழ்க!
காதல் கொண்ட உயிரினங்கள் அத்தனையும் வாழ்க!

--- கீர்த்தனா---

கனவுக்கூடு

நம்பிக்கைப் பெருவெளி கடந்து -அங்கே
எங்கோ அமாவாசை இருள்வெளி!!
நட்சத்திரப் புள்ளி ஒன்று வெகுதூரமாய்
ஒளிமின்னலாயும் ஒளித்தும்
தெளிவற்றுப் பார்வையில்!!!

கனத்த இருள் சாகரத்தில்
மெதுவாய் கரைந்தபடி தேடலின் வீரியம்!!
சந்தியாகாலப் புஷ்பங்கள் முகிழ் விரிப்பதென்னவோ
சந்தோசத் தருணங்களின் எதிர்பார்ப்புடன்...

விந்தையோ இல்லை விதியோ
சிந்தையில் நிறைவு சில கணம் கூட
சிலருக்கு நிலைப்பதில்லை!

கலங்கிய சித்தம் காணாமற் புதைத்து
கலந்து விடு வானில்.. யாருக்கேனும்
கனவுக் கூடு நிஜமாய்க் கட்ட உந்தன்
கனிந்த நெஞ்சத்து நட்சத்திர ஒளிப்புள்ளி
கரம் கொடுக்கும் பேறு பெற்றிருக்கலாம்!

---கீர்த்தனா---

வையகத்தின் பேரொளியே!!!

வைக்கோலின் அணைப்பில்
வையகத்தின் பேரொளியே!!!

மெய் கொண்ட வேதனைகளும்
பொய் ஆனோரின் பாவங்களும்
வாஞ்சையுடன் சுமக்கப் பிறந்தவரே!!

மறு கன்னத்துடன் அறைந்த கன்னத்தையும்
மறுபடி காட்டும் பொறுமையும், அன்பும்
உம்மிடம் வேண்டுகின்றோம்...

மன்னிப்பெனும் வார்த்தையின்
மாண்புக்கு சாட்சியானவரே
மறந்து விட்டோர் நெஞ்சங்களில்
மன்னிப்பை கற்றுத் தருவீர்...

இறை தூதா! இயேசு பாலா!
அன்பெனும் பெருமழை
அனைவர் உள்ளங்களையும் குளிர்விக்க
ஆனந்தமாய் பிறந்தீரே....

இனி நிலைத்திடுமே மனிதம்
ஒளிர்ந்திடுமே இவ்வையகம்...

---கீர்த்தனா---

எண்ணிய முடிதல் வேண்டும்...

வெறும் கோஷங்களுக்காகவோ...
அன்றேல் தன் புகழுக்காகவோ...
புனையவில்லை அவன் கவிதை!!

அவன் சொல்லெனும் வண்ணமும்
செயலெனும் திண்ணமும்
ஒன்றாக்கி வாழ்ந்திட்ட அமரகவி!!!

சுவாசமாய் கொள்கைகள்
சுத்தமாய் சுவீகரித்து...
உணர்ந்த உணர்வுகளை
வார்த்தைச் சிலம்புகளாய்
உருக்கி வார்த்து...
புரட்சியின் வேட்கையை
அக்கினித் துண்டங்களாக்கி...
அனலாய் விதைத்தவன் பாரதி
அடக்கப்பட்டோர் அகத்தில் பார் அத்தீ...

அவன் ஆன்மாவின் இராகங்கள்
மெய் ஆக்கல் வேண்டும்- அவை
மெய் ஆக்கிய பின்பே
அவன் புகழ் பேசவும், பாடவும்
அவனியில் எமக்கருகதை தோன்றும்!!
வாரீர்!! வாரீர்!! அவன் பணி தொடர்வோம்!!!

--- கீர்த்தனா---

மூங்கில் குழற் காற்றாய்...

 பெரு மரத்தையும்
அடியோடு பெயர்க்கும்
அதே காற்றுத்தான்
மூங்கில் துளைகளின் வழியே
நுழைந்து குழைந்து
இன்னிசை நாதத்தை
மழலைக் குழந்தைகளாக
பிரசவித்துச் செல்கிறது!!!

ஊதும் அழகிய உதட்டுத்தாயின்
கர்ப்பத்தின் வழியே பிறந்து
நடனமாடும் விரல்களின்
ஆனந்தத் தழுவலில்
மூங்கில் துளைகளில்
புகுந்து தவழ்ந்து வரும்
இசைத் தென்றல் ஆகிடவே
இனிய இப் பிறப்பெடுத்தேன்!!!

---கீர்த்தனா---

அக்கினிக் கவிஞா...

அக்கினிக் கவிஞா!
அன்னைத்தமிழின் குழந்தாய்!!
ஆசுகவித் தலைவா!
இயற்கையின் காதலா!
கண்ணம்மாவைக் கொஞ்சிய
பாசமிகு தந்தையே!!!
கனவுகள் விதைத்தாய்
நிஜமாய்க் கொதித்தாய்!!

முத்தான புரட்சி வரிகளில் 
வித்தாக முளைக்கட்டும்
கொள்கைகளின் செயல் வடிவம்
இன்று முதல் இக்கணம் முதல்
உன்னை உண்மையாய்  போற்றும்
உன்னன்பு  தாசர்களிடம்...

---கீர்த்தனா---